Déviation Poutine

 

Si Wladimir veut bien

Obligé de contourner la Biélorussie et l'Ukraine je visite la Pologne

Un radiateur percé me fera tourner court et revenir sur mes terres.

Le voyage s'arrête, l'envie de partir reste.

 

La Pologne, le plaisir des consonnes

Pensées vespérales
 
Assis devant mon chapiteau, je fais face à un camp installé par une organisation catholique.
Que des adolescentes.
Vient le soir.
C'est l'heure des jeux et des défis nocturnes qui closent la journée de ces demoiselles.
Je suis ému par la vingtaine de "scoutes" toutes en uniforme qui défilent deux par deux vers la sortie du camp. Chemises impeccables, foulard noué dans les tons de gris au bas blancs. Chaussures de marche dont la qualité et le modèle sont le seul signe du statut social.
N'est-ce pas ça le rôle du vêtement unique ? Souligner l'appartenance à un groupe en laissant, malgré tout, une place à la personalité. 
Un petit chapeau "cloche" les coiffent. Elles marchent par deux dans le silence dont s'échappe quelques rires et murmures.
Le soleil passe à l'orange.
Elles se dirigent vers l'énorme étang autour duquel les cheffes ont imaginé les challenges du soir.
Très vite, les rires, les cris et le choeur de ces adolescentes fissurent le miroir immobile du lac et trahissent les frissons que la nuit ajoute à leurs activités.
Dans le silence léger du matin, encore embuées de leur nuit, elles cheminent en douceur vers les tables où, après une prière chantée, elles déjeuneront, animées par leurs conversations et l'espoir d'une journée de jeux et d'entraide.
Spectacle rare et tellement peu politiquement correct.
Dans la  Pologne en guerre les scouts et scoutes ont acquis un statut et un rang que 55 ans de communisme et 30 ans de libéralisme effréné n'ont pas entamés.
Parfois catholiques, majotitairement athées ces organisation furent de précieux auxilliaires auprès des population en terme d'entraide, de distribution de nourriture au plus fort des combats, rôle que ne pouvait plus jouer l'état sous domination allemande.
Ces scoutes et scouts restent importants dans la société aujourd'hui encore.
On peut ironiser et considérer ce genre d'organisations démodées, dépassées. C'est justement ce qui les rends utiles et touchantes à mes yeux.
Peut on leur préférer ces regards happés par les écrans qui ne croient plus que ce que les pixels racontent ?
D

Au saut du lit elles acceptent de poser dans une tenue plus décontractée.
L'esthétique y perd, le charme demeure.
Ci-dessous la traduction en polonais
Wieczorne myśli.
 Siedząc przed moim namiotem, mam do czynienia z obozem założonym przez organizację katolicką.
 Tylko nastolatki.
 Przychodzi wieczorem.
 Czas na gry i nocne wyzwania, które kończą dzień dla tych młodych pań.
 Porusza mnie dwudziestu „harcerzy” w mundurach, którzy dwójkami maszerują w kierunku wyjścia z obozu.  Nienaganne koszule, szalik wiązany w odcieniach szarości z białymi pończochami.  Buty do chodzenia, których jakość i model są jedyną oznaką statusu społecznego.
 Czy nie taka jest rola wyjątkowego ubioru?  Podkreślaj przynależność do grupy pozostawiając mimo wszystko miejsce na osobowość.
 Zwieńcza je mały kapelusz „dzwonkowy”.  Idą parami w ciszy, z której ucieka kilka śmiechów i pomruków.
 Słońce zmienia kolor na pomarańczowy.
 Kierują się w stronę ogromnego stawu, wokół którego kucharze wyobrażali sobie wieczorne wyzwania.
 Bardzo szybko śmiech, płacz i chór tych nastolatków rozbijają nieruchome lustro jeziora i zdradzają dreszcze, które noc dodaje do ich zajęć.
 W lekkiej ciszy poranka, jeszcze mglistej po nocy, idą łagodnie w kierunku stołów, gdzie po śpiewanej modlitwie zjedzą obiad, ożywieni rozmowami i nadzieją na dzień gier i wzajemnej pomocy.
 Rzadki pokaz i tak mało poprawny politycznie.
 W ogarniętej wojną Polsce harcerze osiągnęli status i rangę, której nie nadwyrężyły 55 lat komunizmu i 30 lat nieokiełznanego liberalizmu.
 Niekiedy katolickie, przeważnie ateistyczne organizacje te były cennymi pomocnikami ludności w zakresie wzajemnej pomocy, dystrybucji żywności w szczytowym momencie walk, roli, której państwo pod niemiecką dominacją nie mogło już pełnić.
 Ci harcerze i skauci pozostają ważni w społeczeństwie nawet dzisiaj.
 Można ironicznie uznać tego typu organizacje za staromodne, przestarzałe.  Właśnie dlatego są dla mnie przydatne i wzruszające.
 Czy możemy preferować te spojrzenia uchwycone przez ekrany, które nie wierzą już w to, co mówią piksele?
 D